|
Ποίηση |
Ανάμνηση απ' τον Ταϋγετο
Έστηνε η 'Ανοιξη την προτομή μου
σε μικρούς λόφους ειρήνης,
έλαμπε καθισμένο στο ραβδί μου ένα πουλί από φως
κ' έβρεχε ιριδισμούς στα πρόβατα το αιώνιο σέλας της αγάπης.
Μες στη σιωπή, το θαλασσί φλοίβησμα του αιματός μου
ανάδινε τον ήχο του αδραχτιού της μητέρας μου,
που ύφαινε στων σταχτιών το πράσινο και το λευκό μαλλί του αυγερινού.
Μικρός Εωσφόρος του φωτός στου Ευρώτα τις ροδοδάφνες,
έπαιρνα δίπλα τα βουνά βρεγμένος από το φεγγάρι
με δυο άσπρους κρίνους στην καρδιά,
μ' εφτά σημαίες στα χείλη,
κι απάνω από των γερακιών τις ατελεύτητες μοναξιές
επόπτευα το σύμπαν, θησαυρίζοντας τοπία
κι αλλοτινά φώτα στη μνήμη μου.
Νικηφόρος Βρεττάκος |
|
|
|
|
Η συνθήκη του Αγ. Στεφάνου που δεν εφαρμόστηκε |
 |
 |
 |
|
Συντάχθηκε απο τον/την dwdekatheon
|
|
Δευτέρα, 03 Μάρτιος 2008 17:06 |
Η συνθήκη του Αγ. Στεφάνου που δεν εφαρμόστηκεΠέρασαν 130 χρόνια μετά τον τερματισμό του Ρωσοτουρκικού πολέμου, που οδήγησε στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (ένα προάστιο της Κωνσταντινούπολης) την 3η Μαρτίου 1878. Ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος προκλήθηκε απ' τη Ρωσία με αίτιο, ότι η Τουρκία καταδυνάστευε όλους τους ορθόδοξους λαούς, που ήθελε να προστατεύσει, στην ουσία όμως άλλες ήσαν οι επιδιώξεις της.Κατέληξε δε σε συντριβή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που διαμελιζόταν και που αναγκάστηκε να δεχθεί τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, βάσει της οποίας υποχρεωνόταν στην πληρωμή 5,5 δισ. φράγκων, άλλως να παραχωρήσει στη μεν Ρωσία το Βατούμ, στη δε Ευρώπη τη Δοβρουτσά κ.ά. Με τη συνθήκη προβλεπόταν η δημιουργία ανεξάρτητων κρατών της Βαλκανικής, Ρουμανία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη υπό την επιτήρηση της Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας και κυρίως η ανακήρυξη της Βουλγαρίας ανεξάρτητης ηγεμονίας.
Με αυτή τη συνθήκη, που θεωρήθηκε απαράδεκτη απ' τους άλλους Ευρωπαϊκούς λαούς, επρόκειτο να συντελεσθεί ένα εθνοκτόνο έγκλημα κατά της Ελλάδος, διότι προεβλέπετο η δημιουργία της υπερτροφικής Μεγάλης Βουλγαρίας, που ξεκινούσε απ' το Δούναβη μέχρι τη Θράκη και με πρόσβαση στο Αιγαίο μέσω του κόλπου της Καβάλας, προς εξυπηρέτηση των Ρωσικών σκοπιμοτήτων.Τη Βουλγαρία θεωρούσαν οι Ρώσοι δικό τους προτεκτοράτο στα Βαλκάνια, γι' αυτό αμέσως έσπευσαν να της προσφέρουν κάθε βοήθεια και να οργανώσουν το στρατό της με Ρώσους αξιωματικούς και οπλισμό, διορίζοντας πρώτο ηγεμόνα τον Αλεξάντερ Βάττεμπεργκ.Η προσπάθεια της Ρωσίας να διεισδύσει στα Βλακάνια, είτε μέσω του Δούναβη, επί εποχής Μ. Πέτρου (1662 - 1725), είτε μέσω Κων/πολης, που ήταν όνειρο και της Αικατερίνης Β' της Μεγάλης (1761 - 1796), ερχόταν σε σύγκρουση με τους Αγγλογάλλους και τους Γερμανούς, οι οποίοι εχρησιμοποίησαν την Τουρκία ως ανάχωμα. Έτσι γεννήθηκε το "Ανατολικό ζήτημα". Η Ρωσία δεν υποχωρούσε στη ματαίωση των σχεδίων της. Τρεις φορές επεχείρησε να καταλάβει την Κων/πολη και μέσω των Στενών να βγει στη "θερμή και άσπρη θάλασσα". Το 1812 επί Τσάρου Αλεξάνδρου Α', το 1828 επί Νικολάου Α', που νικώντας τον Σουλτάνο έφτασε στην Ανδριανούπολη και το 1854 στον πόλεμο της Κριμαίας (1853 - 1856) μεταξύ Ευξείνου Πόντου και Αζοφικής θάλασσας, που αναγκάστηκε με τη Συνθήκη των Παρισίων να μην ξαναεπέμβει στις παραδουνάβιες χώρες.Όλ' αυτά και τα αποφασισθέντα με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου ερχόντουσαν σε αντίθεση με τα συμφέροντα των Αγγλογάλλων, οι οποίοι για να εμποδίσουν τη Ρωσική επέκταση προς Νότο κατάφεραν, η συνθήκη να μην εφαρμοστεί ποτέ, διότι με το Συνέδριο του Βερολίνου (Ιούνιος - Ιούλιος 1878) υπό την προεδρία του Βίσμαρκ, ανετράπη και συνεπώς δεν έγινε η Μεγάλη Βουλγαρία. Παρά ταύτα η "συνθήκη φάντασμα" αποτελεί και τώρα όραμα των γειτόνων μας, αφού την ημέρα αυτή δεν την ξεχνούν και την γιορτάζουν δεόντως.Τις επιδιώξεις της Ρωσίας να δημιουργήσει προτεκτοράτα στα Βαλκάνια εζήλωσαν οι Αμερικανοί μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο και κυρίως μετά τη μεθοδευμένη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο, απ' το '92. Από τότε προσπάθησαν να πάρουν με το μέρος τους όλα τ' αποσχισθέντα κράτη. Οι μεροληπτικές, οι μη αντικειμενικές και προκατειλημμένες αποφάσεις υπέρ των κρατών αυτών εις βάρος κυρίως των ελληνικών θέσεων από μια απερχόμενη κυβέρνηση του Μπους, στερούνται έννοιας κάθε λογικής.Ο μεγάλος έρωτας με τη FYROM να λυθεί τώρα το όνομα δεν εξηγείται αλλιώς, εκτός απ' τον κίνδυνο τον δικό μας, ότι ενδέχεται στο μέλλον κάποια μεγάλη χώρα να το χρησιμοποιήσει ως "εργαλείο αποσταθεροποίησης" των Βαλκανίων, έτι περαιτέρω, με βλάβη των ελληνικών συμφερόντων.Χρήστος Πλέσσας Πηγή: Χανιώτικα Νέα |
|
| |
|
|
