Οι νεομπιιιπΈνα από τα πλέον χρησιμοποιημένα επίθετα με τα οποία παράγονται σύνθετες λέξεις είναι το νέος, νέα, νέο. Επίθετο που προσδίδει κύρος, φρεσκάδα, βαρύτητα, ελκυστικότητα, διαφορετικότητα και άλλο νόημα στις λέξεις που συνοδεύει. Δεν είναι το ίδιο να λες Έλληνας με το να λες νεοέλληνας. Η δεύτερη λέξη υπερτερεί της πρώτης γιατί παραπέμπει σε κάτι που ανανεώθηκε, αναγεννήθηκε. Σε κάτι που υποτίθεται ξεπερνά κάθε τι το παρωχημένο, το ακίνητο, που ότι είχε να προσφέρει το πρόσφερε.
Δεν είναι τυχαία η επιμονή καλών διαφημιστών πεισματικά να χρησιμοποιούν το νέος νέα νέο στα προϊόντα που διαφημίζουν. Η προώθηση στην αγορά ενός προϊόντος γίνεται ευκολότερη και το προϊόν ελκυστικότερο όταν συνοδεύεται από ένα τέτοιο επιθετικό προσδιορισμό, είτε πρόκειται για αυτοκίνητο, είτε για κρέμα ξυρίσματος, είτε για προφυλακτικό. Φυσικά οι σκεπτόμενοι, οι νηφάλιοι, οι λογικοί δεν εντυπωσιάζονται με κάτι τέτοια, οι περισσότεροι όμως καταπίνουν σα χάνοι ότι πονηρά σερβίρεται και χωρίς να προβληματιστούν το θαυμάζουν, το προσκυνούν κι ανάβουν καντήλια στ’ όνομα του. Υπενθυμίζεται πως ο λόγος γίνεται πάντοτε για το επίθετο σύνθετων λέξεων κι όχι για τα ουσιαστικά νέος, νέα, νέα που πράγματι είναι υπέροχοι, υπέροχες, υπέροχα, ελκυστικοί, ελκυστικές, ελκυστικά.
Εκεί που κάνει θραύση και προκαλεί γέλια μέχρι δακρύων είναι η χρήση του επιθέτου στην πολιτική και στην κοινωνιολογία. Λέμε, γράφουμε και διαβάζουμε «νεοφιλελεύθεροι», «νεοσυντηριτικοί» και θεωρητικά θα έπρεπε να χαιρόμαστε γιατί βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι διαφορετικό, καλύτερο από ότι σήμαιναν πριν από πολλά χρόνια οι λέξεις χωρίς το «νέο». Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα παραπλανητικό προσωπείο κοινωνικής αναλγησίας και μουχλιασμένων συμπεριφορών.
Υπάρχει όμως και ο προσδιορισμός «νεοαριστερός». Εδώ δε γελάς απλά. Πέφτεις ξερός από τα γέλια. Φυσικό επακόλουθο όταν βλέπεις ένα τσούρμο μικροαστών με τα πανάκριβα αυτοκίνητα, τις χρυσομαλλούσες προίκες, τις αριστερές αρπαχτές, που δε γνώρισε τα «μπροστινά του καλογέρου», να αυτοπροσδιορίζεται ως νεοαριστερό.
Στη δημόσια εκφορά του λόγου από τα ΜΜΕ οι λέξεις που δήθεν έρχονται σε σύγκρουση με τη δημόσια αιδώ δεν ακούγονται. Στη θέση τους ακούγεται ένα παρατεταμένο μπιιιπ.
Οι κατά φαντασία νεοαριστεροί στην πλειοψηφία τους είναι νειμπιιιπ. Στην αθωότερη των περιπτώσεων τούτοι οι «χαβιαροπέψιοι» ζουν σφιχταγκαλιασμένοι με το μικροαστισμό τους και δεν το ξέρουν. Πηγή: Δημοκρατική Χίου
|