Στο τωρινό άρθρο θα ασχοληθούμε λίγο, έως κάμποσο με την αφή του "ΘΕΙΚΟΥ" φωτός.

Όλοι παρακολουθήσαμε την σεμνή τελετή αφής του Φωτός στην Αρχαία Ολυμπία την 25η Μαρτίου 2004, στα πλαίσια της Ολυμπιάδας. Όλοι είδαμε την Πρωθ-Ιέρεια να τελεί το τελετουργικό εν μέσω πλήρους και άμεσης οπτικής, οι θεατές, αλλά και τηλεοπτικής κάλυψης εμείς οι υπόλοιποι. Όλοι επίσης είδαμε την συμβολική αφή με το κάτοπτρο (ουδέν το μυστηριώδες), αλλά και το εφεδρικό φως, σε περίπτωση μη αφής του, λόγω συννεφιάς. Μέχρις εδώ όλα καλά και φυσιολογικά.

Κάποιοι παίρνουν με τρόπο που μόνος του ο ανθρώπινος νους μηχανεύτηκε, τις ακτίνες του Ήλιου και τις μετατρέπουν σε φωτιά. Ουδέν το μεμπτό επ' αυτού. Δεν μεσολαβεί κάποιο μυστήριο μή αντιληπτό απ' ότι φαίνεται, παρά μόνο ο συμβολισμός που έχει.

Συνεχίζουμε στα της τελετής, με τις παρουσίες και τις ΑΠΟΥΣΙΕΣ:
1. Παρών ο εκλεγμένος Πρόεδρος του Κράτους.
2. Παρούσα η εκλεγμένη Πολιτική ηγεσία της χώρας.
3. Παρούσα η ηγεσία της Ολυμπιακής διοργάνωσης κλπ-κλπ.
4. Παντελώς ΑΠΟΥΣΑ, ναι ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ, αλλά είναι υπαρκτό το γεγονός της πλήρους απουσίας των Θρησκευτικών (χριστιανικών) Ταγών.

Αυτοί οι πνευματικοί εξουσιαστές του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, μηδέποτε εκλεγέντες από το λαό ή το ποίμνιο τους παρά εκλεγόμενοι μεταξύ τους είναι προϊόντα άθλιας συναλλαγής και τηρουμένων ισορροπιών μεταξύ των διαφόρων τάσεων των Αδελφοτήτων που υπάρχουν άφθονες στον χώρο αυτό και οι οποίες διαγκωνίζονται να προωθήσουν πάντα τους δικούς τους εκλεκτούς. Επ' αυτού τα λέει πολύ παραστατικά ο Ανώνυμος Έλλην, στο κλασσικό πλέον βιβλίο «Ελληνική Νομαρχία», αποσπάσματα της μπορείτε να δείτε εδώ.