|
Ποίηση |
Ο Διγενής κι ο Χάροντας
Καβάλλα πάει ο Χάροντας
τον Διγενή στον 'Αδη,
κι άλλους μαζί...Κλαίει δέρνεται
τ' ανθρώπινο κοπάδι.
Και τους κρατεί στου αλόγου του
δεμένους στα καπούλια,
της λεβεντιάς τον άνεμο,
της ομορφιάς την πούλια.
Και σα να μην τον πάτησε
του Χάρου το ποδάρι
ο Ακρίτας μόνο ατάραχα
κοιτάει τον καβαλλάρη
«Ο Ακρίτας είμαι, Χάροντα
δεν περνώ με τα χρόνια.
Μ' άγγιξες και δε μ' ένοιωσες
στα μαρμαρένια αλώνια;
Εγώ είμαι η ακατάλυτη
ψυχή των Σαλαμίνων,
στην Εφτάλοφην έφερα
το σπαθί των Ελλήνων.
Δε χάνομαι στα Τάρταρα,
μονάχα ξαποσταίνω,
στη ζωή ξαναφαίνομαι
και λαούς ανασταίνω»!
Κωστής Παλαμάς |
|
|
|
Συντάχθηκε απο τον/την dwdekatheon
|
|
Τρίτη, 17 Μάρτιος 2009 23:41 |
Στήνουν νέα «Βαλτοπέδια» Με τεχνάσματά τους, μονές του Αγίου Ορους επιχειρούν να αρπάξουν περιοχές στη Σιθωνία που έχουν απαλλοτριωθεί από το Δημόσιο κατά τη δεκαετία του 1930 Με απίθανα τεχνάσματα που προκαλούν και την κοινή λογική μοναστήρια του Αγίου Ορους επιχειρούν να βάλουν χέρι σε εκτάσεις-φιλέτα δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων στη χερσόνησο της Σιθωνίας, σε περιοχές μοναδικής φυσικής ομορφιάς.Πρόκειται για εκτάσεις τις οποίες είτε το ελληνικό Δημόσιο έχει απαλλοτριώσει από τις αρχές της δεκαετίας του 30 για να μοιράσει ένα μέρος τους σε ακτήμονες είτε οι ντόπιοι κάτοικοι, όπως αυτοί της Συκιάς (Δήμος Τορώνης), κατείχαν και καλλιεργούσαν μέσα στα βάθη του χρόνου.Το «άπασαν την έκταση», όπως αναφερόταν ξεκάθαρα τότε στις πράξεις απαλλοτρίωσης του ελληνικού δημοσίου περιγράφοντας τις εκτάσεις των μετοχίων των μοναστηριών, επιχειρείται σήμερα, μετά σχεδόν 80 χρόνια, να «κοντύνει» και να δοθούν ερμηνείες πέραν της κοινής λογικής.Το 1930 η ελληνική πολιτεία δεν είχε τα σημερινά τοπογραφικά συνεργεία και τα μηχανήματα για να αποτυπώνει επακριβώς τις εκτάσεις.Είχε όμως την πολιτική βούληση να τις απαλλοτριώσει, όπως και το έκανε, ενώ τις περιέγραφε στα γενικά τους όρια και με ενδεικτικές μόνο αναφορές του συνόλου των στρεμμάτων. Και εκ των πραγμάτων ήταν συχνά μικρότερες από τις πραγματικές, αφού ο μοναδικός σκοπός ήταν να καταβάλει κάποιο αντίτιμο ως αποζημίωση.
Το «άπασαν την έκταση», οι οριστικές διανομές στις αρχές της δεκαετίας του 60 με τις υπογραφές των ίδιων των εκπροσώπων των μονών, η απουσία οποιασδήποτε αμφισβήτησης από τα μοναστήρια μέχρι πριν από μερικά χρόνια σε όλες τις νόμιμες πράξεις του δημοσίου αναφορικά με τις εκτάσεις αυτές, αποτελούν όμως μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα και νομική, όπως είπαν στο «Εθνος» ο δήμαρχος Κυπαρίσσης Ντέμπλας και οι δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Τορώνης, που ομόφωνα υπερασπίζονται πρώτα απ όλα το δημόσιο συμφέρον.Και μπορεί οι Συκιώτες να ήταν οι βασικοί συντελεστές της επανάστασης στη Χαλκιδική, το 1821, να αποδεκατίσθηκε τότε ένα ολόκληρο σώμα από αυτούς ενώ κινούνταν προς τη Θεσσαλονίκη, δίνοντας μέχρι σήμερα και το όνομά τους σε μια περιοχή στα Βασιλικά -«τα Συκιωτάκια»- και οι Τούρκοι να έκαψαν τη Συκιά για να τους τιμωρήσουν, όμως κάποιοι σήμερα φαίνεται ότι τους θέλουν ξένους στον τόπο τους.Σήμερα επιχειρείται να τους αρπάξουν περιουσίες που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους και στις οποίες έκτισαν τα όνειρα μιας ζωής και κυρίως έκτισαν τουριστικές μονάδες από τις οποίες ζουν.Οπως καταγγέλλεται, στήνονται σήμερα και άλλα «Βαλτοπέδια», με τη συνδρομή λογής παραγόντων του δημοσίου που είτε δείχνουν πρωτοφανή αμέλεια ή κάνουν τα «στραβά μάτια» και τα οποία δεν έχουν δει μέχρι τώρα το φως της δημοσιότητας.Κάποιοι μηχανεύονται σχέδια με σκοπό να βάλουν χέρι σε μοναδικές δασικές εκτάσεις και παραλίες του δημοσίου, αλλά και σε κτηματικές περιουσίες, τις οποίες οι κάτοικοι κατέχουν από τους προγόνους τους.Ετσι μηχανεύονται νέες μετρήσεις κι επικαλούνται απίθανους τίτλους από το Βυζάντιο και την Οθωμανική αυτοκρατορία - τότε δηλαδή που οι ντόπιοι κάτοικοι αφανίζονταν από τους Τούρκους παίρνοντας μέρος στην επανάσταση.ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΡΙΣΤΙΝΙΚΑΣτο στόχαστρο φιλέτο 4.439 στρεμμάτωνΣτην περιοχή της Τριστινίκα του Δήμου Τορώνης «ανακάλυψαν» τώρα οι μοναχοί ότι ένα παραλιακό φιλέτο 4.439 στρεμμάτων που μοιράζονταν οι κάτοικοι και το Δημόσιο κι όπου είναι κτισμένα εκατοντάδες σπίτια και τουριστικά καταλύματα ανήκει στη Μονή Κουτλουμουσίου. Κι ας έχει απαλλοτριωθεί ολόκληρο το Κουτλουμουσιανό μετόχι από το 1933.Η προσφυγή της Μονής στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πολυγύρου με την υποβολή αναγνωριστικής διεκδικητικής αγωγής από το 2002 και την απόφαση που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2006, αναγνωρίζοντας ως ιδιοκτησία της το παραλιακό φιλέτο των 4.439 στρεμμάτων, έγινε εν κρυπτώ για τους κατοίκους και τη δημοτική αρχή του Δήμου Τορώνης. Το ίδιο το δημόσιο και υπεύθυνοι παράγοντες της ελληνικής πολιτείας -και υπηρεσιακοί- έδειξαν απίστευτη αδράνεια και αμέλεια, που δημιουργεί, αν μη τι άλλο, πολλές υπόνοιες.Κάποια αποσπάσματα της ίδιας της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πολυγύρου το 2006 αλλά και του Εφετείου είναι αποκαλυπτικά. «Οι εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης έγιναν μονομερώς με πρωτοβουλία της Μονής χωρίς να λάβει γνώση το δημόσιο και ο εκπρόσωπός του, με αποτέλεσμα να στερηθεί αφενός του διορισμού τεχνικού συμβούλου αφετέρου του δικαιώματος να προσκομίσει στους πραγματογνώμονες τα έγγραφα που είχε στη διάθεσή του...», ανέφερε το πρώτο.Η διαπίστωση στην οποία προχώρησε και το Εφετείο Θεσσαλονίκης στην έκτακτη δημόσια συνεδρίασή του στις 9 Ιουνίου 2008 είναι αποκαλυπτική και δημιουργεί σοβαρά ερωτηματικά για τον χειρισμό της υπόθεσης αυτής.«Από την 5η Μαϊου 2004 ή τουλάχιστον από τη 2α Δεκεμβρίου 2004 που το ελληνικό δημόσιο έλαβε γνώση για τη διενεργηθείσα πραγματογνωμοσύνη μέχρι την 7η Δεκεμβρίου 2005, οπότε έγινε η περαιτέρω συζήτηση της υποθέσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, μετά την οποία εκδόθηκε η εκκαλούμενη 48/2006 οριστική απόφαση, υπήρξε χρόνος και το δημόσιο είχε την ευχέρεια διορισμού τεχνικού συμβούλου για την αντίκρουση των πραγματογνωμόνων, αλλά αδράνησε».Το δημόσιο λοιπόν αδράνησε πρωτόδικα, την ίδια αδράνεια δείχνει όμως να επιδεικνύει και στο Εφετείο. Ποιοι λοιπόν έχουν τις ευθύνες και ποιοι θα τις αποδώσουν σ' αυτούς; Ποιοι είναι εκείνοι που κινούν αυτά τα «αόρατα» νήματα σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού Δημοσίου και των κατοίκων της Σιθωνίας;ΔΙΚΗΚρίνεται αύριο η τύχη μιας έκτασης 5.174 στρεμμάτωνΤο τέχνασμα της Μονής Κουτλουμουσίου φαίνεται πως έχει βρει μιμητές κι σε άλλα μοναστήρια του Αγίου Ορους, με πρώτο αυτό της Σίμωνος Πέτρας αλλά και σε κύκλους που έχουν βάλει στο μάτι τα πολύτιμα φιλέτα της Σιθωνίας για να τα εκμεταλλευτούν, όπως καταγγέλλουν οι φορείς της Σιθωνίας.Αύριο εκδικάζεται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής η αναγνωριστική αγωγή της Σίμωνος Πέτρας κατά του ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας με τον τρόπο που προαναφέραμε, πάνω από τη μισή έκταση ενός μετοχίου που απαλλοτριώθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 30. Πρόκειται για το λεγόμενο «Πετριώτικο Σιθωνίας» ή «Πετριώτικο Βάβας» του οποίου «άπασα η έκταση» απαλλοτριώθηκε το 1931.Είναι μια δασική στο μεγαλύτερο μέρος της έκταση, 9.320 στρεμμάτων όπως έχει μετρηθεί σήμερα, κοντά στη Συκιά.Επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί τον περιγραφικό και με μεγάλη απόκλιση τρόπο που γινόταν η μέτρηση το 1931, η Μονή ισχυρίζεται σήμερα ότι η έκταση που απαλλοτριώθηκε τότε είναι μόνο 4.153 στρέμματα και πως η υπόλοιπη, από 5.174, στρέμματα της ανήκει (!). Μάλιστα για προφανείς λόγους διεκδικεί για την ίδια το μέρος της έκτασης που δεν είναι δασική.ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΕΛΙΔΗΣ Πηγή: Έθνος |
|
| |
|
|
