|
Ποίηση |
ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
Όχι, όπως λεν, ότι δε ζουν οι τόσο αγαπημένες
οι αρχαίες οι Αττικές μορφές στ' ανάγλυφα εκεί πέρα
του λιόχαρου Κεραμεικού νιοί, γέροι, νιές παρθένες,
όλοι τους ζούν και χαίρονται το φως και τον αγέρα.
Το ξέρω η γη τους έλιωσε, πάνε καιροί και χρόνια
αλλά οι λευκές τους οι ψυχές κάτω απ' τον Άδη αγάλι
ξεφύγαν και στα πέτρινα κορμιά τους και τα αιώνια,
εδώ που ζούσαν, φώλιασαν και ζουν μαζί μας πάλι.
Ω ! ζούνε. Η κόρη με σκυφτά τα μάτια τα μεγάλα
κοιτάει τ' ανάλαφρο πουλί, που κάτου σε μια κόχη,
στη γούβα του μαρμάρου της, πήγε να πιή μια στάλα
απ' το νεράκι π' άφησεν εκεί το πρωτοβρόχι.
Πιο πέρα ο γέρος άρχοντας στο χέρι του έχει κλείσει
του γιού του, του μικρού του γιού τ' αγνό, τ' αθώο το χέρι
ειν' άνοιξι και ακούει κοντά τη λεύκα, που' χει αρχίσει
να τραγουδάει στ' ολόδροσο του Μάρτη μεσημέρι.
Κι ύστερ' ακόμα ο μορφονιός στο κυπαρίσσι πλάι
αυτός μέσα στ' ατέλειωτο το γαλανό του Απείρου,
για κοίτα ! ανέβη στ' άτι του και πάει κι όλο πάει
στο δρόμο τον αξένοιαστο της νιότης και του ονείρου.
<<Σκιές>>
Λάμπρος Πορφύρας |
|
|
|
Αγνωστα προϊστορικά ίχνη στη λίμνη Κάρλα |
 |
 |
 |
|
Συντάχθηκε απο τον/την dwdekatheon
|
|
Σάββατο, 01 Αύγουστος 2009 20:48 |
Αγνωστα προϊστορικά ίχνη στη λίμνη ΚάρλαΔύο μεγάλους οικισμούς ανακάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη Δύο μεγάλους και άγνωστους μέχρι σήμερα προϊστορικούς οικισμούς έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, στη διάρκεια των εργασιών για την ανασύσταση της λίμνης Κάρλας, στη Μαγνησία. Ο πρώτος βρίσκεται στους πρόποδες του Μαυροβουνίου, στη θέση Θερμοκήπια, κι αποτελεί έναν σημαντικό οικισμό της Αρχαιότερης και Μέσης Νεολιθικής Περιόδου (6η-5η χιλιετία π.Χ.), ενώ ο δεύτερος αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο λόφους στις ανατολικές όχθες της λίμνης. Από τον οικισμό στα Θερμοκήπια ερευνήθηκε ένα μονόχωρο ορθογώνιο κτίριο, που έχει γύρω του έναν ισχυρό περίβολο και οι λίθινοι τοίχοι του σώζονται σε μεγάλο ύψος. Οπως είπε στο «Εθνος», η αρχαιολόγος - διευθύντρια του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Θεσσαλικών Ερευνών,
Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη, «αυτή η μορφή οργάνωσης του χώρου, όπου ένα κτίριο έχει δικό του περίβολο, δεν είναι συνήθης στους νεολιθικούς οικισμούς και τα στοιχεία αυτά πρέπει να ερευνηθούν περισσότερο για να διαπιστωθεί αν πρόκειται για μεμονωμένο παράδειγμα ή αν όλα τα κτίρια του οικισμού έχουν αυτήν τη μορφή οργάνωσης». Ο δεύτερος νεολιθικός οικισμός σώζει πληθώρα αρχιτεκτονικών λειψάνων που τεκμηριώνουν τη συνεχή οικιστική χρήση του χώρου από τη Νεολιθική Εποχή μέχρι το τέλος των Ελληνιστικών Χρόνων. Η παραλίμνια ζώνη της Κάρλας κατοικούνταν σε όλη την προϊστορική περίοδο, αφού οι κάτοικοι είχαν βρει έναν εύφορο τόπο που τους εξασφάλιζε τροφή.Με το τέλος της Νεολιθικής Εποχής και το πέρασμα στην Εποχή του Χαλκού, στην 3η χιλιετία, οι παρόχθιοι οικισμοί αποκτούν έναν πιο οργανωμένο χαρακτήρα, κυρίως δε στη Μέση Εποχή του Χαλκού, περίπου το 1600 π.Χ. Το αποδεικνύει ένας εκτεταμένος οικισμός της Μέσης Εποχής Χαλκού που εντοπίστηκε και ερευνήθηκε στη θέση Τσιγγενίνα.Η μυκηναϊκή κατοίκηση του χώρου διέσωσε σημαντικές πληροφορίες για έναν καλά οργανωμένο πολεοδομικό ιστό. Με τον μυκηναϊκό αυτό οικισμό συνδέεται επίσης ένα εκτεταμένο νεκροταφείο από μικρούς, θολωτούς και κιβωτιόσχημους τάφους που διατηρούνται σχεδόν ακέραιοι και η χρήση τους τοποθετείται στον 14ο και 13ο π.Χ. αιώνα.Μαρία Ριτζαλέου
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Πηγή: Έθνος |
|
| |
|
|
