|
Ποίηση |
Η Ελληνική γλώσσα
Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως
θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα
ρυακάκι πού μουρμουρίζει.
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους, θα τους
μιλήσω ελληνικά, επειδή
δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε
μεταξύ τους μέ μουσική.
Νικηφόρος Βρεττάκος |
|
|
|
|
Οι φωτογραφίες λένε τη δική τους Ιστορία |
 |
 |
 |
|
Συντάχθηκε απο τον/την dwdekatheon
|
|
Παρασκευή, 08 Φεβρουάριος 2008 21:47 |
Οι φωτογραφίες λένε τη δική τους ΙστορίαΤο λεύκωμα «Η Ελλάδα μέσα από τη φωτογραφία. 160 χρόνια οπτικές μαρτυρίες» (εκδόσεις «Μέλισσα»)Η Ελλάδα σε πολλά «κλικ». Από την τρυφερή πόζα ενός ζευγαριού μπροστά στον Παρθενώνα, μέχρι τις γυναίκες από τη Λευκάδα που απαθανατίζονται με κάνιστρα στο κεφάλι, σαν άλλες Καρυάτιδες, μεταφέροντας εν χορώ το αλάτι από τις Αλυκές. Οι εκδόσεις «Μέλισσα» έκαναν πάλι το θαύμα τους. Στο λεύκωμα «Η Ελλάδα μέσα από τη φωτογραφία. 160 χρόνια οπτικές μαρτυρίες», (με κείμενα των Σπύρου Ασδραχά, Αλεξάνδρας Μόσχοβη και Αλίκης Τσίργιαλου), προβάλλουν την πονεμένη αυτή πατρίδα με τους αγώνες της για επιβίωση από το 1847 μέχρι σήμερα. «Ηπειρώτισσες στις θημωνιές» το 1930, όταν η Nelly's άρχιζε τις φωτογραφικές περιηγήσεις της στην ΕλλάδαΜνημεία, τοπία, ιδιωτικές στιγμές, εθνικές γιορτές, αποχωρισμοί, πορτρέτα, μαρτυρίες ιστορικές, κοινωνικές και ανθρώπινες αποτυπωμένες πάνω σε γυάλινα αρνητικά. Από τις σελίδες του βιβλίου αυτού περνούν οι χειροποίητες δημιουργίες των κορυφαίων Ελλήνων καλλιτεχνών της φωτογραφίας. Κάθε σελίδα και μια επιστροφή στο παρελθόν του τόπου μας. Ενα ταξίδι νοσταλγικό, γοητευτικό. Θύμισες παλιές, κιτρινισμένες. Από τα προσφυγόπουλα του '22 να τρέχουν στους χωματόδρομους του Πειραιά, μέχρι τα παιδιά του πολέμου του '40 να στέκουν στην ουρά για το συσσίτιο. Σκηνές μάχης από τους Βαλκανικούς Πολέμους και θερισμού με χαρούμενες Ηπειρώτισσες χωμένες στις θημωνιές με τα μωρά τους.
Η Ελλάδα που χάνεται. Ψηφίδες της ζωής μας ιχνηλατεί αυτή η έκδοση που κατ' ουσίαν είναι αφιερωμένη στην ιστορία της ελληνικής φωτογραφίας. Σε ένα θέμα που οι συγγραφείς του το επεξεργάζονται με όλη την επιστημονική μεθοδικότητα που του πρέπει, παραθέτοντας τεκμήρια που δείχνουν την πορεία της φωτογραφικής τέχνης κατά τις περιόδους (1847-1880, 1881-1909, 1910-1949, 1950-1974, 1975-2007), τη δουλειά ενός εκάστου των καλλιτεχνών παραθέτοντας στο τέλος και τα βιογραφικά τους, όπως και εικόνες από τον δημόσιο και ιδιωτικό βίο της Ελλάδας τα τελευταία 160 χρόνια. Ετσι, η ανάγνωση γίνεται πολυεπίπεδη και γι' αυτό ενδιαφέρουσα. Από μικρά στη δουλειά. «Ανήλικοι εργάτες» το 1958 και 1959. Φωτόγρ. αδελφών Μεγαλο-κονόμουΟι τρεις συγγραφείς του βιβλίου υπογράφουν τρία ξεχωριστά κεφάλαια με τους τίτλους: «Η φωτογραφία, απείκασμα της ιστορίας» ο Σπ. Ασδραχάς, «Η ελληνική φωτογραφία από το 1847 έως το 1909. Θεματική ομοιομορφία και διαφορετικότητα της φωτογραφικής προσέγγισης» η Αλίκη Τσίργιαλου και «Από την αναπαράσταση της πολιτικής, στην πολιτική της αναπαράστασης. Ζητήματα εθνικής συνείδησης και ανθρωπιστικά ιδεώδη στην ελληνική φωτογραφία από τον Μεσοπόλεμο μέχρι σήμερα» η Αλεξάνδρα Μόσχοβη. Την έκδοση προλογίζει ο φωτογράφος και συγγραφέας Γιάννης Σταθάτος. Οι φωτογραφίες προέρχονται από πολλές ιδιωτικές συλλογές, από τα αρχεία των ίδιων των καλλιτεχνών φωτογράφων, από το ΕΛΙΑ και το Μουσείο Μπενάκη.Ανάμεσα στους σημαντικούς φωτογράφους που ανθολογούνται και οι: Αναστάσιος Γαζιάδης, Αρης Γεωργίου, Γιώργος Δεπόλλας, Περικλής Διαμαντόπουλος, Πάνος Κοκκινιάς, αδελφοί Μεγαλοκονόμου, Σπύρος Μελετζής, Λουκάς Μπενάκης, Κώστας Μπαλάφας, Μανώλης Μπαμπούσης, Nelly's, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Βούλα Παπαϊωάννου, Σπύρος Στάβερης, Τάκης Τλούπας, Χρήστος Φιλιππούσης, Δημήτρης Χαρισιάδης, Τάσος Βρεττός κ.ά.Πηγή: Ελευθεροτυπία |
|
| |
|
|
