Με τη σκέψη ότι το μουσείο πρέπει να βασίσει τα έσοδά του σε μια πιο σίγουρη πελατεία, «να αποκτήσει ένα σταθερό και πολυάριθμο κοινό από τους κατοίκους της πόλης του, να στηριχτεί στους πολίτες του, να απευθυνθεί και να συνομιλήσει με αυτούς», όπως λέει η διευθύντριά του Τζένη Βελένη, δημιουργήθηκε ένα πρόγραμμα περιήγησης ενηλίκων.

 Σχεδιάστηκε ώστε να αφορά επαγγελματίες, όπως νομικούς, αρχιτέκτονες, στρατιωτικούς, φιλόλογους, αλλά και ανθρώπους πολλαπλών ενδιαφερόντων. Στο κάλεσμα «Ελα στο χθες σου. Σήμερα!» ανταποκρίθηκαν πάνω από 4.000 επισκέπτες από τη Θεσαλονίκη, την ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας και την υπόλοιπη Ελλάδα. Συμμετείχαν σε περίπου 200 περιηγήσεις, που έγιναν από τον Σεπτέμβριο του 2006 μέχρι πρόσφατα. 

Η αξιολόγηση του προγράμματος για τους επτά πρώτους μήνες εφαρμογής του και τα συμπεράσματα που βγήκαν παρουσιάζουν πολύ ενδιαφέρον και προσφέρονται για πολλαπλές αναγνώσεις.

Από τις απαντήσεις των συμμετεχόντων στο πρόγραμμα έχουμε κατ' αρχήν το προφίλ του Ελληνα επισκέπτη μουσείου, που είναι γένους θηλυκού κατά 74% (άνδρες μόνο 26%), ηλικίας 35-60 ετών κατά 85% (άνω των 60 ετών μόνο 15%) και άνθρωποι που έχουν και παλιά επισκεφθεί μουσεία κατά 85% (νέοι επισκέπτες 15%). Στην πλειονότητά τους (91%) επιθυμούν να περιηγηθούν το μουσείο απογευματινές ώρες, προφανώς γιατί είναι εργαζόμενοι και δηλώνουν (100%) ότι επιθυμούν να έχουν μαζί τους έναν μουσειοπαιδαγωγό-ξεναγό. Δηλαδή δεν θα προτιμούσαν επίσκεψη κατά μόνας. Η εμπειρία τους δε ήταν θετική, γι' αυτό δηλώνουν κατά 99% ότι σκοπεύουν να επανέλθουν στο μουσείο. 

-Εχει σημασία γι' αυτούς να τους υποδέχεται κάποιος στους χώρους του μουσείου, να απολαμβάνουν της προσοχής και ενασχόλησης του προσωπικού με τις ανάγκες και τις ερωτήσεις τους. 

-Προτεραιότητά τους είναι η επικοινωνία, η αναζήτηση, η έμπνευση κι έπειτα η όποια γνώση-πληροφορία τοπικής ή εθνικής ιστορίας μπορούν να αποκομίσουν.

-Θέλουν να αισθάνονται οικεία και γνώριμα. Να ρωτούν, να συζητούν, να γνωρίζονται ή ακόμη και να ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Να γελάνε, να είναι συμμετοχικοί. Να αξιοποιούν τις ευκαιρίες για έκφραση της αυτοεκτίμησης (Self esteem) ή για επιβεβαίωση του κοινωνικού ρόλου που ο καθένας κομίζει. Να έχουν τη δυνατότητα επιλογών κατά της διεξαγωγής του προγράμματος. 

Δεν θέλουν «επίσημη» ή τυπική διδακτική ξενάγηση.

-Αναζητούν προσωπικές ιστορίες πίσω από τα εκθέματα (self actualisation) και μια εμπειρία (flow experience) που θα αλλάξει έστω για λίγο την καθημερινότητά τους.

Το ερώτημα είναι αν έχουν γίνει ανάλογες έρευνες και για άλλα μουσεία της χώρας, ιδίως τα πρόσφατα ανακαινισθέντα, για τα οποία έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες εκατομμύρια και παρ' όλα αυτά παρουσιάζουν πολύ μικρή επισκεψιμότητα, χωρίς να νοιάζεται κανείς να την αυξήσει προβάλλοντάς τα στο κοινό. 

Και επειδή ο λόγος για την προβολή δραστηριοτήτων του μουσείου, στην ερώτηση «ποια είναι η πηγή της πληροφόρησής σας», η απάντησή τους ήταν αφοπλιστική. Εμαθαν για το πρόγραμμα περιήγησης ενηλίκων από φίλους και γνωστούς σε ποσοστό 58%, ενώ από τον Τύπο μόνο 13% και από το ραδιόφωνο 16%. Για την τηλεόραση δεν ετέθη καν ερώτημα. Σιγά μην ασχοληθεί με τα μουσεία...